Blog with Sidebar

We're quite the bloggers

Opinie

Szanowni Państwo,   Szanujemy rzetelność informacji, prawo Polskie oraz wymogi dotyczące promocji miodu manuka ustalone przez prawo Nowej Zelandii. W związku z tym zaprzestaliśmy umieszczania opinii Klientów na naszych stronach internetowych choć większość z nich jest dla nas bardzo korzystna.   Wymiana opinii na temat produktów manuka jest wciąż możliwa na blogach, forach i innych serwisach internetowych. Zachęcamy do ich umieszczania. Jeśli poszukują Państwo opinii o miodzie manuka zapraszamy do zapoznania się z umieszczonymi przez naszych klientów na niezależnym forum opinii OPINEO.     Z pozdrowieniami, Zespół Propharma...

Metody określania jakości Miodu Manuka

Od kiedy zaobserwowano, że spożywanie miodu manuka stało się popularne, przeprowadzono wiele badań w celu ustalenia metody określania jakości tych miodów oraz rozpoznania substancji dla nich charakterystycznych. Już w latach 60-tych XX w. było wiadomo, że miód posiada potencjał utleniający (PA, ang. Peroxide Activity), związany z obecnym w nim nadtlenkiem wodoru (znanym powszechnie jako woda utleniona). Powstający w miodzie nadtlenek wodoru jest szybko rozkładany i nie zapewnia stabilnych i długotrwałych właściwości antybakteryjnych, stąd nie podjęto się wykorzystywania potencjału PA do opisywania...

Pochodzenie miodu manuka – Nowa Zelandia

Miód manuka powstaje z nektaru krzewu manuka (łac. Leptospermum scoparium) porastającego tereny Nowej Zelandii – jeden z najczystszych obszarów świata.   Przybycie Maorysów około XIII w. n.e. oraz kolonizacja przez europejskich osadników (XIX w.) przyczyniły się do napływu nowych roślin na wyspy wchodzące w skład Nowej Zelandii. Nie wpłynęło to jednak na czystość gatunku Leptospermum scoparium.   Krzew manuka rośnie również w innych rejonach świata (np. w Australii), ale występujące tam inne rośliny miododajne, takie jak kanuka (Kunzea Ericoides), zielona herbata (Camellia sinensis)...

Krzew manuka

Manuka (Leptospermum scoparium) jest gatunkiem krzewów lub niewielkich drzew, typowych dla szaty roślinnej wschodnich wybrzeży wysp Nowej Zelandii i południowo-wschodniej Australii. Nazwa rośliny pochodząca z języka Maori (mānuka) używana jest w głównie w Nowej Zelandii. Natomiast w Australii zwyczajowo stosuje się nazwę drzewo herbaciane (ang. tea tree), powstałą za sprawą kapitana Cook’a pijającego napar z jego liści.   Wiecznie zielony krzew manuka mierzy zazwyczaj od 2 do 5 metrów, ale zdarzają się też okazy 15-metrowego drzewa. Choć morfologicznie rośliny mogą różnić się...